
| Copyright samontour © 2004, All rights reserved |
| Verslag 5 |
|
Ik ben nu weer in Nederland, gisterenmiddag aan gekomen en met de trein naar best gereisd, eerst nog twee Ethiopiër`s geholpen die bij mij in het vliegtuig zaten. Ze waren voor het eerst in Nederland en gingen in Wageningen studeren. Zo ik heb ze geholpen met het vinden van de goede trein en waar ze moesten overstappen ik ben zelfs een stukje met ze mee gereisd. Ik vond dat ik gewoon iets terug moest doen, zo veel mensen hebben me in Ethiopië zo goed geholpen met echt alles. Toen ik thuis kwam schrok ik wel een beetje, echt ons hele huis licht in puin (grote verbouwing), maar na het allemaal van wat dichter bij te hebben bekeken valt het allemaal wel mee.
Meestal ben ik gewent om niet langer dan een paar dagen in een stad rond te hangen maar wat blijkt uit mijn ervaringen is als je ergens langer blijft hangen, dat dat echt veel leuker en ontspannender is. s`Avonds gingen we meestal wel ergens iets drinken in een cafeetje waar de Ethiopiër`s allemaal aan de lokale wijn zaten, een zelf gebrouwde goedje wat op wijn lijkt en naar honing proeft. Op een avond zaten we weer in een cafeetje alles was precies het zelfde als anders alleen kregen twee mensen op een geven moment ruzie. Na een tijdje ging de hele kroeg er zich mee bemoeien en werden er met flessen en stenen gegooid. Dit leek voor ons wel een goed moment om eens op te stappen, we sprongen over verschillende hekken om weg te komen van al die vechten mensen. Toen we eenmaal de straat hadden bereikt zagen we in het donker op ongeveer 30 meter een jongen man staan die behoorlijk dronken was. Waarschijnlijk dacht ie dat we zijn vijand waren omdat ie stenen zo groot als appel op ons aan het gooien was. Gelukkig werd niemand van ons geraakt en kwamen we er met de schrik vanaf. Dit is ook wel een van de weinige incidenten die ik heb meegemaakt in ethiopie, over het algemeen is het hier heel veilig en is de socialen controle heel goed. Mensen proberen altijd geld te vragen, maar zullen het nooit van je afpakken. Zelfs niet als je het bent verloren. Na deze gave dagen ben ik in mijn eentje dieper afgezakt naar het zuiden, waar ik de lip mensen heb gezien (mursi) en andere prachtige stammen zoals de bana en de hamer mensen. Wat een aardige mensen en zo mooi. Ook heb een ceremonie bijgewoond wat echt een hele grote ervaring voor me is geweest. Die mensen hebben zulke rare rituelen in de ogen van een westen naren (ons). Bijvoorbeeld het slaan van de vrouwen met zwepen tot bloedens toe, het springen over stieren. Maar zo hebben ze ook zeer mooie rituelen zoals het dansen, zingen, body painting en veel meer. In de meeste dorpjes waar ik geweest ben is niet eens elektriciteit, stromend water en laat staan een telefoon. Zo dus Jeanne ik heb niet kunnen bellen of mailen, snap ie. Hier in Nederland is het echt weer wenen de omschakeling is zo groot en zeker dit keer omdat ik maar zeven weken had, en het heel erg naar me zin had. Ik had helemaal geen zin om te denken dat ik over zeg nou 4 dagen terug in de hoofdstad moet zijn. Maar ja dat is het leven, na een paar dagen ben je er weer zo aan gewent dat je niet meer beter weet.
|